این داستان حقیقت دارد!
واسه من ادا در میاریـــــــــی؟!
چی میگی بابا!!! کی با تو بود؟!!!
من که میدونم با من بودی! فکر کردی من خرم؟! هاااان!!! خودتی!!!
وااااای! باز این دو تا شروع کردن...
به من میگی خر؟!!! هاااااااااااان؟!!!!!!!
اگه من خرم تو بزغاله ای!!!
هاااااوووووووووووووو!!!!!
بچه ها دعوا نکنید کار درستی نیست!
تو دخالت نکن! که هر چی میکشیم از دست تواه!!!
مااااااااا!! من چیکاره بیدم آخه؟!!!
حملـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــه!!!
واااای خدایا خودت به خیر بگذرون!!!
آخ جون دعوا!!!
بزنش!!!
گوففففففففففففففف!!!
پیروزی!!!
بعله!!! به من میگن هادی تکواندو!!!
بیا جلو تا دو تا بادمجون زیر چشات بکارم!!!
بوففففففففففففففف!!!
الوعده وفا!
اوه...اوه...اوه...
من با شما نیستم تموم کنید این مسخره بازی رو؟!
اَ اَ اَ اَ اَ... آخه واسه من ادا درمیارهههههههه!!!
من با اون نبودم کهههه! داشتم با مریم که پشتش وایساده بود شوخی میکردم!!!!
حالا اشکال نداره بیاید با هم آشتی کنید...
من با این آشتی کنم؟!!... باشه...آشتی!
ببخشید!!! در موردت قضاوت اشتباه کردم!!!
ای موش بخورتت!!! اشکال نداره...
آخیش! به خیر گذشت...
پیام داستان: هیچ وقت در مورد هم قضاوت عجوالانه نکنیم! چون ممکنه بادمجون زیر چشامون سبز بشه!!!
خیلی خوش اومدین